Een hele gave maar mede daardoor ook een zware Vossenjacht vandaag bij de Spartaan Uitgezet door de gebroeders Nieuwenhuis, Ton & Edwin en dan kunnen we aan de bak dat is bekend. 'T werden dan ook dik 40 kilometers en niet alleen over verharde wegen kan ik jullie vertellen. Veel door lekker drassige weilanden en soms compenseerden ze dat met een verhard grindpad door het grasland maar dan niet breder dan 40 cm. Maar mijn complimenten voor hen, ik doe het ze niet na en we hebben toch wel genoten ! Er moest flink getrapt worden want ook de wind was nadrukkelijk aanwezig. Zodra de Vos aan 't eind in beeld is, zien we alleen hem en zijn punten belangrijker dan de fiets.  Hiernaast ! Klik erop en je ziet welke route we hebben gereden.

Vanaf de eerste druppel die viel op zondagochtend, stond ik klaar om te gaan "Vossen" en ben ik gaan bellen of de jacht door zou gaan. Dat was ruim voor 10 uur !  Pas om 10.25 u ben ik gestopt met bellen omdat ik er gewoon niet doorheen kwam. . . . . . . . . konstant in gesprek. Natuurlijk had ik er naar toe kunnen gaan, naar 't clubhuis, maar normaal met zoveel water, ga je dan voor niks !  Vanochtend zie ik aan de uitslag en stand op het Wielercafe, dat er wel degelijk is gereden. SHIT !!!  Ik hoop toch dat we daar iets over af kunnen spreken of op een andere wijze enige info gaan doorgeven. Een telefoon-boompje opzetten ofzo ?  Dit is wel heel erg wrang.

Het is al weer bijna zondag en dan staan we om 10.30 u weer te trappelen. Zet Cees ook deze keer de jacht uit ? Naar rechts kijkend hoop ik dat er geen hekjes in de route zitten. Ik fiets liever door een open hek. Voor 't weer zitten we weer goed, kouder maar ook droger zijn de verwachtingen. Wat betreft de stand en uitslag duurde het even maar voordat het op de site stond. Kan gebeuren maar ik had er ook vraagtekens bij. Mieke terecht nog steeds een maar daarna. Hoe komt die ander aan 27 pnt ? Vorige week reed hij toch bij de oudjes ? Iets voor 't bestuur om uit te zoeken of uit te leggen. Als hij er inderdaad net zoveel als ik heb, oke . . . . . maar !